De bergen Oostenrijk



Welkom

Via deze weg vindt U een heleboel informatie over het doen en laten van mijn persoontje, het verleden en het heden, mijn leven en hobby. Verder vindt U meer over mijn vakantieland Oostenrijk. Ik hoop dat je zo te weten komt hoe ik in het leven sta, met al mijn beperkingen die ik heb door mijn handicap. Het is allemaal zo zwart niet als je misschien denkt, we zien het leven af en toe ook door een roze bril. Ik wens je veel plezier bij dit bezoek, en ik hoop dat je iets achter laat in mijn gastenboek en verteld wat je er van vond.


Ga terug



 Een foto van Alain Devis

Over mezelf


Ik heb het levenslicht gezien op 21 februari 1959 te Mechelen, waar ik opgroeide,dus een echte Manenblusser. in mijn hart zal ik altijd een mechelaar zijn, ook al is Mechelen flink veranderd en zou ik wel een boel tijd nodig hebben om er terug mijn draai tevinden. Vanaf Februari 2009 woon ik in de provincie Limburg, meer bepaald in Lommel. Na 50 jaar in de provincie Antwerpen gewoon te hebben. van mijn geboorte in 1959 tot 1998 zonder onderbreking in Mechelen en tot Januari 2009 in Heist op den berg. In lommel woon ik bij mijn vriendin anita in het industrie gebied in een leuk gezellig woningske, niet tegroot maar ook niet te klein.


Ga terug




Studie en beroep

Hierover valt niet veel te vertellen, ik heb de kleuterklassen doorlopen zoals iedereen zeker. Dit was in het schooltje aan de Battelsesteenweg te Mechelen en in de school aan de nieuwe begaarde straat. Toen kwam de grote school zoals we zeggen de eerste 2 leerjaren werdt ik door mijn moeder op het kolege gezet aan de olivetevest maar dat was zeker en vast geen sukses, ik wou immers geen pastoor worden, maar de volgende vier studiejaren ging ik naar het gemeenteschooltje van het Klein Begijnhof te Mechelen waar ik mijn lager onderwijs afsloot met vrucht. Toen op zoek naar een school voor mijn midelbare studie’s, hier deed mijn moeder weer een fout ze had mij ingeschreven in het tsm aan de Melaan, maar daar bracht ik er niets van terecht, daaar zal ik wel aan de oorzaak van liggen. Toen maar gezocht naar een beroepsschool waar ik voor de richting automekaniek koos en op mijn 16de was ik het moe en ben toen maar gaan werken. Toen begong mijn beroepsleven, het begong als ovennist,in een keramiekfabriek waar casspos worden gemaakt, ik moest daar de afgewerkte produkte die uit een oven kwamen van de wagonnetjes afhalen en op karretjes laden die zo naar het magazijn gingen voor verpakking. Dit heb ik 1 jaar volgehouden en ben toen in het zelfde bedrijf naar het magazijn gegaan waar ik met de clark de vrachtwagens moest laden. Dit heb ik ongeveer 1 jaar gedaan maar toen kwam er een reoganisatie aan en de jonste werkmensen moesten verdwijnen dus ik ook. We hadden dit voelen aankomen en had ondertussen reeds ingeschreven bij het belgisch leger als vrijwilliger, boeffer wou ik wel worden, en voor rijkswachter. Toen kwamen bij de keuring reeds de oogproblemen aan het licht, zo merkte ze op dat ik kleurenblind was en ook iets anders maar dat weet ik dus niet meer, dus afgekeurd en deze schone karieire kon ik ook vergeten. Dus op zoek naar iets anders en ik kreeg de mogelijkheid om in een brouwerij te starten mar dat duurde ook maar 3 dagen, niet omdat ik niet kon drinken maar omdat ik in de kelder de ketels moest kuizen, je moest met een looplamp in een ketel krijpen en die dan met water schoon maken, het probleem daar was dat ik door mijn nachtblindheid op de tast moest werken bijvoorbeeld de stekkerv van de lamp in het stopkontakt steken maar zat geregeld met mijn stekker aan de aansluiting van de darm voor water en ze hadden dat gezien. Dus ik kon weer op zoek naar anderwerk dit had ik vlug gevonden bij een fabriek waar ze verwarmingsketels inmekaar staken ik stond daar aan een plaatpers, eigelijk gevaarlijk met mijn zicht maar het lukte het machine werkte toch niet als je handen in de wegstonden, maar toen ik op medise kontrole moest viel ik natuurlijk door de mand, ik mocht mijn proefperiode nog uitdoen met wat puntlaswerk maar toen dit gedaan was was het over en kon ik bij de medisedienst van de rva komen en werd ik afgekeurd en werdt ik op ziekekas gesteld.


Ga terug








Hobbies

Over mijn hobbies praten of schrijven is wel makkelijk, maar het is zo veel, dus hier gaan we dan. Muziek in de ruimste zin, de interesses lopen van klassiek over country en muziek uit de jaren 50 tot 90. Maar de jaren 70 hebben mijn voorkeur, dit komt misschien door mijn jeugd. Ook maak ik radioprogramma's voor lokale radio's. Een andere hobby van mij is sport : voetbal, wielrennen, motorsport enzovoort. In het wielrennen is Johan Museeuw één van mijn favorieten, maar nu hij gestopt is met zijn wielerloopbaan is Tom Boonen de man die we volgen. Bart Wellens is op het veldcross-gebied mijn favoriet, en ik ben zelfs lid van zijn supportersclub. Mijn idool van de motorcross is Joel Smets. Op voetbal-gebied is er maar één club belangrijk in mijn leven, reeds meer dan 33 jaar ben ik trouwe supporter van KV Mechelen. Ik heb zelf een supportersclub opgericht voor gehandicapte KV Mechelen supporters. In de winter volg ik wekelijks mijn voetbalclub en, als we kunnen, gaan mijn vriendin en ik naar de veldcross. In de zomer volgen wij samen al de grote wielerwedstrijden. Zo dit waren de 4 belangrijkste hobby's.


Ga terug





Mijn vakantieland

Sinds enkele jaren ga ik samen met Anita naar Oostenrijk op vakantie. Al de jaargetijden zijn al aan bod gekomen, zomer, herfst en winter. Het is elk op zijn manier de moeite waard. We gaan naar oostenrijk om er in de bergen te gaan wandelen op een rustig manier. Als je stilaan voelt dat de weg omhoog gaat en dan weer een stukje omlaag is een zalig gevoel. Wat opvalt is dat je boven de 1300 meter bijna niks hoort van geluid zelfs geen vogeltje hoor je piepen, zalig gewoon om door een kleine inspanning toch in een oase van stilte te komen. Eten en drinken is bijna zoals bij ons wel valt het op dat je zelfs in de bergen iets vindt waar je kan eten en drinken terwijl je rust, een mooi voorbeeld is de sonneplatzhutte daar woont een vrouw, in klederdracht die in een klein hutje de mensen eten bereid. Je eet gewoon in open lucht zalig gewoon. oostenrijk is voor ons het land waar we echt tot rust komen.

Alain Devis in de wandel outfit.
Alain Devis in gezelschap van vrienden.
Het uitzicht vanuit de bergen.

Ga terug




Contact

Als u contact met mij wilt opnemen kunt u hier een bericht sturen.



Ga terug